Lazareva subota, kod nas poznata kao Vrbica, slavi se u subotu pred Cveti, uoči poslednje nedelje pred Uskrs. Kao crkveni praznik potiče iz ranog hrišćanstva i vezan je za događaj opisan u Biblija, dok su narodni običaji kod Srba oblikovani kasnije, kroz spoj starijih verovanja i hrišćanske tradicije.
Po hrišćanskom predanju, Isus Hrist je vaskrsao Lazar iz Vitanije četiri dana nakon njegove smrti. Time je pokazao svoju božansku moć i najavio sopstveno vaskrsenje. Ovaj događaj se tumači kao pobeda života nad smrću i kao potvrda vere u večni život.
U hrišćanskom smislu, praznik nosi poruku nade, obnove i približavanja najvećem prazniku, Uskrsu. U crkvi se služe liturgije, a poseban naglasak je na deci, koja učestvuju u obredima i često se prvi put pričešćuju.
S druge strane, običaji vezani za vrbove grančice, venčiće i zvončiće potiču iz starijih, slovenskih verovanja. Proleće je za stare Slovene bilo vreme buđenja prirode, pa je vrba, kao biljka koja rano lista, postala simbol novog života. Zvončići i ukrasi koje deca nose imali su zaštitnu ulogu i prizivali zdravlje i napredak.
Kod nas se ova dva sloja nisu potisnula, već su se spojila. Hrišćanski smisao praznika ostao je u njegovoj osnovi, dok su narodni običaji dali toplinu i prepoznatljiv izgled, zbog čega je Vrbica i danas jedan od najživljih i najradosnijih praznika u godini, posebno za decu.
Svideo vam se članak? Za još zanimljivosti kliknite OVDE